Wednesday, November 29, 2006

En nu bij Pastoor Poncke de "FLOP 10!"

mijn bijdrage:

10. Elvis Presley - Old Mac Donald
In de film Double Trouble begint mijn held dit te zingen.... Soms had hij gewoon " nee"moeten zeggen tegen de dollars en de contracten, dit is echt te erg voor woorden. (En de film is ook nog eens aan de zwakke kant).
09. Def Rhymes - Doekoe
Ik ben al niet zo van de rap maar dit kleuterdeuntje met slecht Nederlands is echt heel erg jeukverwekkend.
08. Marco Borsato - Rood
Ook de zingende coltrui kan mij meestal niet echt boeien maar deze volledig doorgedraaide overdreven bombastische kul maakt mij gewoon kwaad.
07. Queen - Body Language
Als je als band even geen inspiratie hebt neem je even vakantie ofzo (geld zat die Queenmannen) maar kom je niet met deze verschrikkelijke kul op de proppen. Carriereverwoestend slecht.
06. UB 40 - alles na pak m beet 1985
Echte reggae mag ik wel op zijn tijd horen (vooral coole vroege reggae en (ja mw Poncke) ska van Prince Buster, Sir Coxsone Dodd e.a.vind ik nu en dan wel prettig hoor, en ik blow niet eens). De vroege UB40 (" Food for Thought") was ook heel fijn maar met het grote geld kwam er een soort machine waar alle liedjes in werden gegooid en die liedjes kwamen er dan zo uit dat ze allemaal even levenloos, saai en duf klonken. En ze gaan maar door ook! Bah!
05. Stef Bos - Papa
Een (1) Herman van Veen is meer dan genoeg, dit ge-pwahpwah is vast heel goed bedoeld en oprecht maar ik kan de radio niet snel genoeg op een andere zender zetten als ik dit hoor.
04. BZN - Yeppa Yeppa
Heus, er zijn BZN-nummers die ik wel kan pruimen maar deze onzin gaat ook mij te ver. Dat je dit met goed fatsoen durft op te nemen is een grote schande.
03. Relight my Fire
Zowel uitgevoerd door Dan Hartman als Take That. Op ieder feestje gelijk een hit op de dansvloer maar ik vind het echt het toppunt van ergerlijke disco. Ik kan niet bevatten wat hier nou goed aan is, ik erger me d'r kapot aan!
02. JazzRock (het genre)
Jazz, prima, goede jazz is mooi en spannend! Rock, ja natuurlijk, vette gitaren, dreunende drums, laat maar horen! Bij JazzRock gaat het echter helemaal mis. Gepiel, gefriemel, gefreak, allemaal heel knap maar tegelijk ook heel erg zenuwslopend. Gelukkig is het genre alleen bij doorgedraaide musici populair maar oei wat is het schrikken als je het per ongeluk ergens hoort.
01. Blof - het complete oeuvre (hoe krijg ik een streepje door de O?)
Hier krijg ik zo'n jeuk van, die overdreven zanger, die teksten (snapt u er iets van?), en dan ook nog zo populair in het hele land! Ik begrijp er echt helemaal niks van wat er toch leuk is aan deze band. Ik kan er echt niet tegen.

Comments: Post a Comment

This page is powered by Blogger. Isn't yours?