<$BlogRSDUrl$>

Sunday, December 24, 2006

voortaan vind je me op

www.myspace.com/vonx1

Wednesday, December 20, 2006


the return of greg norton

Met een nieuwe band is oud-Huskerbassist Greg Norton weer voorzichtig uit de kitchen terug naar het podium. meer info over GANG FONT op http://www.myspace.com/gregnorton

Werewolf in Harderwijk
Flamin' Paul met een coole creatie, check youtube


weer een lijstjes project van pastoor poncke

ditmaal je top 10 voor je uitvaart, hier mijn bijdrage meer dus op de link hierboven:

"Gezellige opdracht zo in de toch al donkere dagen voor kerst. De moeilijkheid is, kan ik vriend(en) en familie lastig vallen met mijn bijzonder goede smaak (alles van the stranglers effe doordraaien) of moet e.e.a. iets zeggen over hoe ik in het leven stond? Of wil ik eenieder met hoop en een glimlach weer de aula laten verlaten? Ach ik hoor het zelf op het moment suprème toch niet. Enfin, deze liedjes moeten het dan maar worden (zeker geen 10 overigens, veels te lang):

The Beach Boys - "Til I Die '
Prachtige liedje over het eeuwige en tijdelijke.... "I'm a leaf on a windy day Pretty soon I'll be blown away"
"Hatikva"
Ook wel bekend als het Israelisch volkslied. Ik weet niet of dit door de redactie dezes gewaardeerd wordt maar voor mij een van de mooiste stukjes muziek aller tijden. Trouwens, Wikipedia zegt: "Hatikvah is written in a minor key one that may seem depressing or mournful to some people. However, as the title ("The Hope") would indicate, the mood of the song is uplifting." Nou da's toch mooi voor een funeral toch?
The Ronettes - "Paradise"
Ja als het een beetje meezit kom je daar toch terecht. Ook zonder dit thema één van de allerallerallermooiste liedjes die er zijn, downloaden, tapen of wat dan ook als je het nog niet kent (schandelijk haha): ik citeer weer vrijelijk "A great love ballad of escapism and release"
Elvis Presley - "If I Can Dream"
Mooi stukje hoopvolle muziek om de mensen mee te geven na de koffie en cake. "There must be lights burning brighter somewhere..."

zo we zijn weer op het net en dus een goed moment om Transatlantic Bunnies aandacht te geven want hun Formula 1 Generation (hoor ik daar ook een banjo?) is van een heerlijke 60s achtige sunshinestate-klasse!

Check my space!

Wednesday, November 29, 2006

En nu bij Pastoor Poncke de "FLOP 10!"

mijn bijdrage:

10. Elvis Presley - Old Mac Donald
In de film Double Trouble begint mijn held dit te zingen.... Soms had hij gewoon " nee"moeten zeggen tegen de dollars en de contracten, dit is echt te erg voor woorden. (En de film is ook nog eens aan de zwakke kant).
09. Def Rhymes - Doekoe
Ik ben al niet zo van de rap maar dit kleuterdeuntje met slecht Nederlands is echt heel erg jeukverwekkend.
08. Marco Borsato - Rood
Ook de zingende coltrui kan mij meestal niet echt boeien maar deze volledig doorgedraaide overdreven bombastische kul maakt mij gewoon kwaad.
07. Queen - Body Language
Als je als band even geen inspiratie hebt neem je even vakantie ofzo (geld zat die Queenmannen) maar kom je niet met deze verschrikkelijke kul op de proppen. Carriereverwoestend slecht.
06. UB 40 - alles na pak m beet 1985
Echte reggae mag ik wel op zijn tijd horen (vooral coole vroege reggae en (ja mw Poncke) ska van Prince Buster, Sir Coxsone Dodd e.a.vind ik nu en dan wel prettig hoor, en ik blow niet eens). De vroege UB40 (" Food for Thought") was ook heel fijn maar met het grote geld kwam er een soort machine waar alle liedjes in werden gegooid en die liedjes kwamen er dan zo uit dat ze allemaal even levenloos, saai en duf klonken. En ze gaan maar door ook! Bah!
05. Stef Bos - Papa
Een (1) Herman van Veen is meer dan genoeg, dit ge-pwahpwah is vast heel goed bedoeld en oprecht maar ik kan de radio niet snel genoeg op een andere zender zetten als ik dit hoor.
04. BZN - Yeppa Yeppa
Heus, er zijn BZN-nummers die ik wel kan pruimen maar deze onzin gaat ook mij te ver. Dat je dit met goed fatsoen durft op te nemen is een grote schande.
03. Relight my Fire
Zowel uitgevoerd door Dan Hartman als Take That. Op ieder feestje gelijk een hit op de dansvloer maar ik vind het echt het toppunt van ergerlijke disco. Ik kan niet bevatten wat hier nou goed aan is, ik erger me d'r kapot aan!
02. JazzRock (het genre)
Jazz, prima, goede jazz is mooi en spannend! Rock, ja natuurlijk, vette gitaren, dreunende drums, laat maar horen! Bij JazzRock gaat het echter helemaal mis. Gepiel, gefriemel, gefreak, allemaal heel knap maar tegelijk ook heel erg zenuwslopend. Gelukkig is het genre alleen bij doorgedraaide musici populair maar oei wat is het schrikken als je het per ongeluk ergens hoort.
01. Blof - het complete oeuvre (hoe krijg ik een streepje door de O?)
Hier krijg ik zo'n jeuk van, die overdreven zanger, die teksten (snapt u er iets van?), en dan ook nog zo populair in het hele land! Ik begrijp er echt helemaal niks van wat er toch leuk is aan deze band. Ik kan er echt niet tegen.

Monday, November 27, 2006


Sunday, November 26, 2006



















met dank aan brrt de nieuwe album oogst (nou ja nieuw,allemaal acts uit vervlogen jaren...)

Wednesday, November 22, 2006



PAUL ROBERTS: ‘BLACK IN TOWN’
featuring John Ellis (Plus support)

As a special thank you to the all the fans for 16 years of support, former Stranglers front man PAUL ROBERTS will be performing some of his favourite tracks from his time with the band at the famous 100 club in London on Thursday 8th March 2007. (Doors: 7.30pm).

The 100 Club has been host to some of popular music’s finest artists from including the Rolling Stones, The Sex Pistols, Oasis, Joe Strummer, The Who, The Clash, and Paul Weller to name but a few. In the same vain as Paul’s gig recent appearances at the legendary club have included; Rat Scabies & Brian James (playing music by The Damned), Eater gave their first live show in over 20 years, and rare solo shows by Buzzcock’s guitar legend Steve Diggle and Stiff Little Fingers front-man Jake Burns.

Billed as ‘a celebration of 16 years with The Stranglers’ this promises to be a nostalgic, emotional and highly entertaining night. Fans will get to hear songs not performed for many a year, the occasional track from Paul’s solo outings, plus one or two brand new tunes to boot!

Joining Paul on stage will be another former Strangler, in the shape of JOHN ELLIS on guitar, as well as Brad Waissman (a regular in Paul’s band Soulsec) on Bass. Completing the line up will be Mickey Sparrow on Drums and Tom Phelan on keyboard duties.....

Plus if you’re lucky - the odd special guest or two!!!

Tickets are £10 adv/£14 on the door – visit: www.the100club.co.uk or www.wegottickets.com/event/13512
for further information.

Sunday, November 12, 2006

Op verzoek van Pastoor Poncke mijn LIVE top 10

voor meer lijstjes zie pastoor poncke

10. Scotty Moore en DJ Fontana - Elvis-dag, Breda 1992
Met de toenmalige Flamin Stars line-up gingen we per trein door de sneeuw naar Breda. Tussen de 70plus dames in zelfgebreide Elvistruien mochten we deze twee rock n roll pioniers aan het werk zien. Waanzinnig,die Scotty met zijn Hound Dog-solo, dat halve minuutje muziek was de bron van alles! Dat maakt een mens nederig en ik ben heel blij dat ik daar bij was.De ingelijste handtekeningen hangen nog aan de muur!
9. Ivy Green - OJC De Komeet, Barneveld, maart 1985
Met mijn maatje Kraan gingen we een dik uur fietsen door weer en wind om de Nederlandse punkrocklegende Ivy Green te zien. Het was alleen al om die barre fietstocht een gedenkwaardige avond maar vooral om zanger Tim Mullens half bezeten zijn teksten te zien spugen voor een handvol alto's van de veluwe is iets dat altijd in mijn hoofd zit als ik " Im Sure We're Gonna Make It" weer eens hoor. Als je dan weet dat Tim geheel afgeknapt in het niets is verdwenen maakt dat het nog bijzonderder.
8. The Doors - Alive She Cried (LP)
Ja die heb ik nooit gezien natuurlijk maar deze korte LP komt heel dichtbij perfectie. Vooral Light My Fire met dat gedicht erin "two chased a rabbit" blablabla schoolkrantpoezie toch Anne? Zonder gekheid: briljant!
7. The Cure - Faith, zoals gespeeld op pinkpop 1986
Een van mijn favorieten in de 80s, en ik vind ze nog steeds wel prettig om te horen hoor. Meerder malen live gezien (in Harderwijk zelfs!) maar toen ze in de ondergaande zon op Pinkpop het gedragen Faith inzetten was ik ff van de planeet!
6. Fugazi - Vrankrijk, Amsterdam 1988 of 1989
Dit herinner ik als een superintens concert. Ik was er bijna niet ingekomen want ik had een baardje (lang verhaal) maar gelukkig toch meegemaakt. Het hele gekraakte pand stond te schudden op Waiting Room (downloadtip als je dat niet kent!).
5. Elvis Aloha From Hawaii
Ook Elvis nooit gezien natuurlijk maar dit is toch wel de jaren 70 Elvis pur sang. Net over de scheiding heen zingt hij een song als bijvoorbeeld You gave me Mountain wel zo verschrikkelijk mooi! Zeldzame klasse die Presley.
4. The Stranglers - Joure , zomer 2003
Jajaja ik heb ze wel 40 keer gezien ofzo maar dit was in recente jaren de leukste omdat het de eerste keer was dat mijn Mir mee was.
3. No Nukes Festival - Utrecht 9 April 1982
Mijn eerste grote festival: in de oranje opel van mijn broer op naar No Nukes, wat een belevenis! De supercoole The Sound, Doe Maar (toen net aan hun grote opmars begonnen), John Watts, de vrolijke dikke man van Bad Manners en ja mijn eerste keer The Stranglers. Geen woorden voor.
2. Bob Mould - Paradiso , november 1989
Vlak na Husker Du en vlak voor Sugar deed Bob zijn eerste solotour. Met mijn maatje Bert stonden we vooraan in de zee van gitaargeweld. Na afloop ging Bob akoesties verder op de trap van Paradiso. Wat een belevenis. Zeker toen we daarna met Bob aan de praat raakten,een drankie gingen doen,een falafeltje eten en diep in de nacht nog CNN (was dat er toen al?) gingen kijken in Hotel Americain. Mooie herinnering.
1. Jean-Jacques Burnel, Union Chapel, Islington,Londen 3 juni 2000


Mijn grote held, strangler-bassist JJ Burnel deed een solotourtje, daar moest ik bij zijn natuurlijk dus heb een weekendje Londen geboekt! Behalve lekker van de stad genieten werd ik die zonnige zaterdag toch een beetje nerveus. Veel te vroeg was ik al ter plekke, gelukkig zat vlakbij de beroemde Hope and Anchor pub alwaar ik een pint ging drinken en langzaam druppelden de in het zwart gehulde stranglersfanatici binnen en onstond er spontaan een feeststemming hoewel niemand wist wat er te verwachten was van JJ solo. Toen een uurtje later we met zo'n 50 man Union Chapel, een kerk!, binnen gingen begon het toch echt. JJ Burnel, gewapend met een stoel, fles wijn en een gitaartje ging een avond lang loos met intieme versies van zijn mooiste nummers (Skin Deep, In the End, European Female, Never to Look Back) en nog meer prachtige anecdotes uit zijn toen al ruim 25-jarige carriere. Met voorsprong het meest bijzondere wat ik als concert heb meegemaakt!

Friday, November 03, 2006


peel tribute image


Pass along this small tribute, copy this code.

Sunday, October 29, 2006

leve de Belgen, met dank aan Hans dit stukje uit HUMO over the stranglers- suite XIV

"Op 'Norfolk Coast' (2004) grepen The Stranglers terug naar de sound van 'No More Heroes' en 'Black and White': een sterke plaat was het resultaat. 'Suite XVI' is anders, en nóg beter.

Met hun geselende ritmiek en het fabuleuze toetsenspel van Dave Greenfield zijn The Stranglers weliswaar volop zichzelf - een vos van 32 verleert zijn streken niet - maar nergens proberen ze krampachtig als hun eigen schaduw te klinken. Dank is hierbij verschuldigd aan gitarist Baz Warne, die de opgestapte Paul Roberts (zelf de opvolger van Hugh Cornwell) afloste als zanger en géén last heeft van een Cornwell-complex. Ook bassist J.J. Burnel zingt weer eens, al herinnert hij anno 2006 vooral aan Lemmy van Motörhead ('Summat Outanowt').

Provoceren zoals vroeger doen The Stranglers niet meer. Songs over een bloke die, op de tonen van een coole metalriff, zijn lief belooft jarretelles te gaan dragen ('Unbroken') of haar op een cowboydeuntje lieve woordjes toefluistert als 'I hate you now, I always will / And when you're dead, I'll hate you still' ('I Hate You') vallen onder de noemer having fun with the lads, en daar is niets mis mee. Verder is de toon opvallend serieus: 'Anything Can Happen' en 'A Soldier's Diary' zijn antioorlogssongs; des mensen sterfelijkheid staat centraal in het niets minder dan indrukwekkende 'Bless You (Save You, Spare You, Damn You)', een weelderig uitgedoste ballade, gedragen door een huppelende klavecimbel. Ook het uitstekende popnummer 'Barbara (Shangri-La)' en het breed uitgesponnen 'Relentless' zijn geschreven door mannen die beseffen dat ze een dagje ouder worden - drummer Jet Black vierde onlangs zijn 68ste (!) verjaardag, al kan hij nog meppen als de beste: luister maar naar de spectaculaire herrie van 'See Me Coming', dat begint als iets van The Prodigy. In 'She's Slipping Away', met een heerlijk koortje en een middenstuk dat alleen rasmuzikanten kunnen verzinnen, bewijzen deze wurgers dat ze nog menige nek kunnen omdraaien. 'Spectre of Love' ten slotte is, hoewel geen toekomstige klassieker, een goeie single.

Slotsom? De beste Stranglers-plaat sinds 25 jaar. Wie geeft deze opa's een standbeeld? "

This page is powered by Blogger. Isn't yours?